Τραυλισμός στην παιδική ηλικία: Πότε είναι φυσιολογικές οι δυσκολίες στη ροή της ομιλίας και πότε χρειάζεται αξιολόγηση;

Πολλά παιδιά, ιδιαίτερα μεταξύ των 2 και 5 ετών, παρουσιάζουν περιόδους κατά τις οποίες η ομιλία τους δεν είναι απόλυτα ομαλή. Σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για φυσιολογικές δυσκολίες στη ροή της ομιλίας που εμφανίζονται καθώς αναπτύσσεται ο λόγος.

Ωστόσο, όταν οι δυσκολίες επιμένουν, αυξάνονται ή συνοδεύονται από ένταση και προσπάθεια κατά την ομιλία, είναι σημαντικό να πραγματοποιείται λογοθεραπευτική αξιολόγηση.

Ο τραυλισμός είναι μια διαταραχή της ροής της ομιλίας.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

  • επαναλήψεις ήχων ή συλλαβών,
  • επιμηκύνσεις ήχων,
  • μπλοκαρίσματα (στιγμές όπου το παιδί φαίνεται να προσπαθεί να μιλήσει αλλά δεν βγαίνει ήχος).

Η εικόνα μπορεί να διαφέρει σημαντικά από παιδί σε παιδί και ακόμη και από ημέρα σε ημέρα.

Η σύγχρονη επιστημονική γνώση δείχνει ότι ο τραυλισμός είναι νευροαναπτυξιακής φύσης και δεν προκαλείται από έναν μόνο παράγοντα.

Η εμφάνισή του φαίνεται να σχετίζεται με την αλληλεπίδραση:

  • γενετικών παραγόντων,
  • νευρολογικών μηχανισμών,
  • γλωσσικής ανάπτυξης,
  • και περιβαλλοντικών επιρροών.

Οι γονείς δεν προκαλούν τον τραυλισμό με τον τρόπο που μεγαλώνουν το παιδί τους.

Ένα παιδί μπορεί να:

  • επαναλαμβάνει ήχους ή συλλαβές («π-π-παιδί»),
  • επιμηκύνει έναν ήχο («σσσσσπίτι»),
  • κάνει παύσεις ή μπλοκαρίσματα,
  • δείχνει προσπάθεια ή ένταση όταν προσπαθεί να μιλήσει,
  • αποφεύγει ορισμένες λέξεις ή καταστάσεις επικοινωνίας.

Δεν εμφανίζουν όλα τα παιδιά όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Συνιστάται λογοθεραπευτική αξιολόγηση όταν:

  • οι δυσκολίες στη ροή της ομιλίας επιμένουν για αρκετούς μήνες,
  • αυξάνονται σε συχνότητα ή ένταση,
  • το παιδί δείχνει να δυσκολεύεται ή να απογοητεύεται όταν μιλά,
  • υπάρχουν οικογενειακό ιστορικό τραυλισμού,
  • οι γονείς ανησυχούν για την επικοινωνία του παιδιού.

Η έγκαιρη αξιολόγηση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα χρειαστεί θεραπεία, αλλά βοηθά στον σχεδιασμό της κατάλληλης παρακολούθησης ή παρέμβασης.

Οι επιστημονικές οδηγίες προτείνουν:

  • να ακούνε το παιδί με υπομονή,
  • να μην ολοκληρώνουν τις λέξεις ή τις προτάσεις του,
  • να αποφεύγουν εκφράσεις όπως «μίλα πιο αργά» ή «ηρεμία»,
  • να διατηρούν ένα ήρεμο και υποστηρικτικό περιβάλλον επικοινωνίας.

Η ποιότητα της επικοινωνίας είναι σημαντικότερη από την ταχύτητα της ομιλίας.

Ο ρόλος του λογοθεραπευτή

Ο λογοθεραπευτής αξιολογεί:

  • τη μορφή και τη συχνότητα των δυσκολιών,
  • την επίδρασή τους στην καθημερινότητα,
  • την ηλικία του παιδιού,
  • τους παράγοντες κινδύνου για επιμονή του τραυλισμού.

Με βάση αυτά τα στοιχεία προτείνει παρακολούθηση ή εξατομικευμένη παρέμβαση.

  • Αφήστε το παιδί να ολοκληρώνει αυτό που θέλει να πει, χωρίς να το διακόπτετε.
  • Κοιτάξτε το στα μάτια και δείξτε ότι σας ενδιαφέρει το μήνυμα, όχι ο τρόπος που το λέει.
  • Δημιουργήστε καθημερινά στιγμές ήρεμης επικοινωνίας χωρίς βιασύνη.
  • Αν οι δυσκολίες επιμένουν ή σας ανησυχούν, αναζητήστε λογοθεραπευτική αξιολόγηση.
Συμπέρασμα

Ο τραυλισμός στην παιδική ηλικία είναι μια σύνθετη διαταραχή της ροής της ομιλίας και δεν οφείλεται σε λάθη των γονέων ή του παιδιού. Η έγκαιρη αξιολόγηση βοηθά στην κατανόηση των αναγκών κάθε παιδιού και στον σχεδιασμό της κατάλληλης υποστήριξης, όταν αυτή χρειάζεται.

Βιβλιογραφία

American Speech-Language-Hearing Association (ASHA). Fluency Disorders – Practice Portal.

Guitar, B. (2019). Stuttering: An Integrated Approach to Its Nature and Treatment.

Yaruss, J. S., & Reardon-Reeves, N. (2017). Early Childhood Stuttering Therapy.

International Fluency Association (IFA). Clinical recommendations.

Κύλιση στην κορυφή